STRONY TEKSTOWE
Opis jednostki

HISTORIA
Pod koniec lat 60-tych w krajobrazie nadbużańskiej miejscowości zaczął pojawiać się nowy, zupełnie wyróżniający się architektonicznie obiekt – zakład karny. W 1969 r. rozpoczęto pierwsze prace przy wznoszeniu żelbetonowego ogrodzenia zewnętrznego. Równocześnie z budową ogrodzenia przystąpiono do montażu pawilonu mieszkalnego oraz budynków gospodarczych. Wykonywali je głównie osadzeni z Zakładu Karnego w Chełmie pod nadzorem funkcjonariuszy tej jednostki. Na szeroką skalę rozwinęło się zatrudnienie osadzonych, przede wszystkim poza zakładem karnym. Skazani pracowali na budowach, w tartaku, przy remontach dróg, pracach porządkowych na rzecz miasta. W dniu 1 stycznia 1977 r. decyzją Ministra Sprawiedliwości powołane zostało Przedsiębiorstwo Obróbki Metali przy Zakładzie Karnym we Włodawie (POMet), w którym produkowano szeroki asortyment okuć stolarki budowlanej. Dzięki temu przedsięwzięciu pracę mogło podjąć około 150 skazanych, którzy z różnych względów nie zawsze mogli być zatrudniani poza terenem zakładu karnego. Zmiany społeczno-ekonomiczne w latach 90-tych niestety spowodowały upadek firmy i jej ostateczną likwidację w 2003 r. W związku z ówczesnym zapotrzebowaniem na wykwalifikowaną siłę roboczą, we wrześniu 1979 r. decyzją Kuratora Oświaty i Wychowania w Chełmie oraz Okręgowego Zarządu Zakładów Karnych w Lublinie została utworzona dwuletnia Zasadnicza Szkoła Zawodowa. W ramach dalszej realizacji społecznego zapotrzebowania we wrześniu 1989 r. Minister Sprawiedliwości utworzył Technikum Mechaniczne dla Pracujących. Bardzo trudnym etapem w funkcjonowaniu zakładu był okres stanu wojennego, gdyż na podstawie art. 45 ust. 1 dekretu z dnia 12 grudnia 1981 r. o Stanie Wojennym również we włodawskiej jednostce powołano do istnienia ośrodek odosobnienia dla internowanych. Ośrodek funkcjonował do 26 kwietnia 1982 r., kiedy to ostatni internowani zostali wytransportowani do innych jednostek penitencjarnych. Wydarzenia te zostały upamiętnione poprzez odsłonięcie w dniu 15 grudnia 2014 r. tablicy umiejscowionej na murze jednostki.
PRZEZNACZENIE
Pierwotnie włodawska jednostka została przeznaczona dla skazanych młodocianych i odbywających karę pozbawienia wolności po raz pierwszy. Od 1984 r. zakład został przeznaczony dla recydywistów penitencjarnych odbywających karę w warunkach zakładu typu zamkniętego. Następne zmiany zaszły już po 2000 r., kiedy to utworzony został oddział typu półotwartego, a następnie od 2012 r. cała jednostka została przekształcona w zakład karny typu półotwartego. Zarządzeniem Dyrektora Generalnego Służby Więziennej od dnia 1 marca 2017 r. Zakład Karny we Włodawie stał się również jednostką typu zamkniętego dla mężczyzn recydywistów penitencjarnych. Od dnia 1 sierpnia 2022 r. w jednostce funkcjonują oddziały aresztu śledczego.
POJEMNOŚĆ
Pojemność jednostki została określona na 703 miejsc.
CENTRUM KSZTAŁCENIA USTAWICZNEGO
Od września 2012 r. przy Zakładzie Karnym we Włodawie funkcjonuje Centrum Kształcenia Ustawicznego. Obejmuje ono kształcenie w ramach Liceum Ogólnokształcącego dla Dorosłych i kwalifikacyjnych kursów zawodowych: BUD.01 - wykonywanie robót zbrojarskich i betoniarskich, DRM.04 - wytwarzanie wyrobów z drewna i materiałów drewnopochodnych oraz od dnia 1 września 2024 r. BUD.14 - organizacja i kontrola robót budowlanych oraz sporządzanie kosztorysów, co wynika z zapotrzebowania na rynku pracy. Ramy prawne wyznaczające granice i możliwości realizacji prawa do nauki ustalają przede wszystkim przepisy Kodeksu karnego wykonawczego (art. 102 pkt 5 k.k.w., art. 130 – 134 k.k.w.), rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 listopada 2016 r. w sprawie sposobu i trybu prowadzenia nauczania w zakładach karnych i aresztach śledczych oraz instrukcji Nr 6/2024 Dyrektora Generalnego Służby Więziennej z dnia 15 listopada 2024 roku w sprawie szczegółowego trybu organizowania nauczania w szkołach oraz szkolenia kursowego w zakładach karnych i aresztach śledczych. Są one uszczegółowieniem postanowień Konstytucji RP w tym względzie - zgodnie z przepisem art. 70 ustawy zasadniczej każdy ma prawo do nauki.