Święta, które łączą. Rodzinne spotkania w murach jednostki penitencjarnej.
U każdego człowieka istnieje potrzeba bliskości i poczucia wsparcia, która w warunkach więziennej izolacji ulega znacznej deprywacji. Często rozłąka z bliskimi uświadamia, co tak naprawdę jest ważne w życiu i dla kogo warto żyć. Kontakt osób pozbawionych wolności z ich bliskimi włącza rodziny do współpracy w oddziaływaniach wychowawczych, a wzbudzanie woli i zaangażowania osadzonych w proces wychowawczy swoich dzieci zwiększa prawdopodobieństwo osiągnięcia pozytywnych rezultatów i stanowi ważny czynnik w społecznej adaptacji. Bycie aktywnym ojcem skłania do refleksji nad swoimi wartościami, co może skutkować zmianą priorytetów. Takowe spotkania sprzyjają umiejętności budowania i podtrzymywania właściwych relacji osadzonych z rodzinami. Ponadto mogą stanowić ważny krok do budowania sieci wsparcia osób bliskich, stanowią źródło motywacji do dalszej zmiany.
Świąteczny okres w warunkach izolacji penitencjarnej jest szczególnym czasem, sprzyjającym refleksji, a zarazem czasem przepełnionym tęsknotą za bliskimi. Rodzina często stanowi jedyne źródło oparcia dla osób odbywających karę pozbawienia wolności. Świąteczne spotkania rodzinne pokazują, że nawet w warunkach izolacji penitencjarnej możliwe jest budowanie i podtrzymywanie relacji, które stanowią fundament powrotu do społeczeństwa. Dla osadzonych była to chwila wytchnienia od codziennej rutyny, dla rodzin – dowód, że mimo trudnych okoliczności więzi mogą trwać. Dla funkcjonariuszy natomiast – kolejny przykład, że działania wychowawcze i resocjalizacyjne mają realny sens i wymiar ludzki.
Spotkania przepełnione były radością i uprzejmością, nie zabrakło upominków, które wręczył dzieciom sam Święty Mikołaj.
Tekst: ppor. Anna Białek, por. Natalia Kurpiewska, mł.chor. Weronika Ruta
Zdjęcia: ppor. Anna Białek, por. Natalia Kurpiewska









