Ochrona społeczeństwa
Humanitarne i praworządne traktowanie osób pozbawionych wolności
Resocjalizacja skazanych

22 kwietnia 2026 roku w naszej jednostce odbyło się kolejne wyjątkowe spotkanie, które – poza walorem edukacyjnym – miało istotny wymiar resocjalizacyjny. Za murami zakładu gościliśmy przedstawicieli Stowarzyszenie Poleskie Psy Ratownicze – Panią Ewę Jabłońską oraz Pana Bartosza Tadyniewicza. Towarzyszył im ich czworonożny partner, pies ratowniczy, który na co dzień bierze udział w akcjach poszukiwawczych, ratując ludzkie życie.

Nie było to zwykłe spotkanie. W ramach rozwijającej się współpracy osadzeni mieli okazję poznać specyfikę pracy psów poszukiwawczych działających w wymagającym terenie Polesia, dowiedzieć się, jak wygląda proces profesjonalnego szkolenia psa – od pierwszych etapów socjalizacji aż po udział w skomplikowanych akcjach terenowych – oraz zrozumieć, jak ogromne znaczenie ma relacja oparta na zaufaniu między przewodnikiem a zwierzęciem.

Szczególne znaczenie tego wydarzenia ujawnia się w jego wpływie na proces resocjalizacji. Kontakt ze zwierzętami stanowi dla osób pozbawionych wolności ważne doświadczenie emocjonalne i społeczne. Uczy empatii, rozwija poczucie odpowiedzialności oraz wzmacnia umiejętność samokontroli i dyscypliny. Obserwacja współpracy psa i przewodnika pokazuje również, jak kluczowe są konsekwencja, cierpliwość i wzajemne zaufanie – wartości, które mogą być skutecznie przenoszone na grunt codziennego funkcjonowania po opuszczeniu jednostki.

Opowieści o realnych akcjach ratowniczych prowadzonych przez stowarzyszenie, działające m.in. w rejonie Wyryki, uświadomiły uczestnikom, że odpowiednie przygotowanie, współpraca i zaangażowanie mogą decydować o ludzkim życiu. Tego rodzaju przekaz sprzyja budowaniu postaw prospołecznych oraz poczucia sensu działania na rzecz innych.

Spotkanie to było nie tylko inspirującą lekcją, ale także ważnym elementem oddziaływań resocjalizacyjnych, które pomagają kształtować konstruktywne postawy i przygotowują osadzonych do powrotu do społeczeństwa.

Serdecznie dziękujemy Pani Ewie Jabłońskiej oraz Panu Bartoszowi Tadyniewiczowi za poświęcony czas, zaangażowanie oraz niezwykle inspirujące świadectwo pracy na rzecz ratowania życia.

Tekst i zdjęcia: por Fryderyk Szajewski