Osadzeni z sieradzkiego więzienia, w ramach zajęć kulturalno – oświatowych uczestniczyli w wycieczce do sieradzkiego skansenu.

Zakład Karny w Sieradzu, w ramach prowadzonych oddziaływań resocjalizacyjnych, prowadzi różnorodne zajęcia kulturalno – oświatowe skierowane dla osadzonych odbywających wyroki pozbawienia wolności w sieradzkiej jednostce penitencjarnej. Zajęcia te w większości przypadków odbywają się na terenie zakładu, jednak w miarę możliwości, również poza murami sieradzkiego więzienia. Poprzez wyjścia w ramach grupowych zajęć kulturalno – oświatowych, osadzeni mogą zapoznać się z ofertą prezentowaną na terenie Sieradza i okolic. Są to różnego rodzaju wystawy, spotkania, prelekcje oraz wykłady, które jednostka realizuje w ramach współpracy z okolicznymi instytucjami promującymi działalność kulturalną, artystyczną czy też historyczną.

Po raz kolejny, dzięki uprzejmości Muzeum Okręgowego w Sieradzu, grupa osadzonych mogła uczestniczyć w interesującej wycieczce. Tym razem razem sieradzkie muzeum umożliwiło skazanym zapoznanie się z eksponatami skansenu znajdującego się w sąsiedztwie „Wzgórza Zamkowego” w Sieradzu, obok koryta rzecznego Żegliny. To miejsce w którym czas zatrzymał się kilkadziesiąt, a czasami nawet kilkaset lat temu. Sieradzki Park Etnograficzny zaczęto tworzyć na początku lat osiemdziesiątych XX wieku. Znajduje się tu m.in. zrekonstruowany dom i zagroda rzeźbiarza ludowego Szczepana Muchy (1908-1982) mieszkającego we wsi Szale. We wnętrzu chałupy oraz w otoczeniu zagrody znajdują się drewniane rzeźby wykonane przez tego artystę w latach siedemdziesiątych i osiemdziesiątych XX wieku. 60-cio letni artysta został odkryty przez ówczesną dyrektor Muzeum w Sieradzu Zofię Neymanową. W ciągu zaledwie dwóch lat ten rzeźbiarz samouk w podeszłym wieku zyskał uznanie zdobywając wiele nagród oraz wyróżnień, a jego rzeźby do dziś uświetniają wiele muzeów i zagród ludowych. Jego twórczość rozpoczęła się od ozdabiania płotu zagrody wymyślnymi sztachetami zdobionymi głowami ludzkimi, motywami roślinnymi i zwierzęcymi. Cechą szczególną jego twórczości była prostota i demoniczność spotęgowaną ciemnym kolorem rzeźb konserwowanych pokostem lub bejcą.

 

tekst i zdjęcia kpt. Michał Bogus

 

Generuj pdf
Znajdź nas również na
Serwis Służby Więziennej