Zajęcia praktyczne podczas kursu zawodowego

Pod okiem kadry pedagogicznej pracują przy blacie, z rękami w mące i uczą się fachu tak, jak uczono go od pokoleń: przez powtórzenie, cierpliwość i robienie tego samego dopóty, dopóki nie wyjdzie dobrze.

Bo nauka zawodu to coś więcej niż przepis. To dyscyplina, która wchodzi w nawyk. Współpraca przy jednym stole. Odpowiedzialność za to, co trafi na talerz. I konkretna, mierzalna umiejętność. Taka, którą można wpisać w CV, pokazać przyszłemu pracodawcy, wziąć ze sobą za bramę i zacząć od nowa. Resocjalizacja przez pracę nie jest hasłem z broszury. Ma kształt bardzo namacalny. Rozgrzanego garnka, pary unoszącej się nad wrzątkiem, talerza pierogów ułożonych jeden na drugim. Każdy z tych pierogów to godzina nauki. A każda godzina nauki to szansa, że po wyjściu na wolność ktoś sięgnie nie po stare nawyki, lecz po narzędzia służące do uczciwej pracy.
Bo zawód w rękach to najlepszy kapitał na nowy start.

Tekst: Dagmara Kucharska
Zdjęcia: Wojciech Markowski