Po niedawnym ogłoszeniu współpracy między Zakładem Karnym w Koronowie, a Nadleśnictwem Czersk można zauważyć efekty wdrożonego porozumienia. Las został pozbawiony śmieci, ptaki zyskują budki, a dary lasu przyozdabiają domy.

Nadeszła pomoc

W ramach zawartego porozumienia pomiędzy Zakładem Karnym w Koronowie, a Nadleśnictwem Czersk osadzeni z koronowskiej jednostki penitencjarnej, a także z Oddziału Zewnętrznego w Chojnicach mogli włączyć się do akcji wspierania polskich lasów. Ich pomoc rozpoczęła się od zbierania śmieci, które są mankamentem zieleni. Śmieci były zbierane z terenu dawnej strzelnicy oraz wysypiska śmieci. Kolejnym dobrym uczynkiem z całej listy było zbieranie różnych gatunków szyszek na terenie Leśnictwa Juńcza. Te dary lasu są wykorzystywane w procesie tworzenia stroików bożonarodzeniowych na terenie obydwóch zakładów.

Dla lasu zza muru

Pomaganie lasom przez podopiecznych nie ogranicza się jedynie do działalności w terenie. Również skazani z zakładu karnego typu zamkniętego mieli możliwość uczestniczenia w działalności proekologicznej. Osadzeni z koronowskiej jednostki przebywający w oddziale terapeutycznym dla skazanych z niepsychotycznymi zaburzeniami psychicznymi lub upośledzonych umysłowo własnoręcznie zbili 500 budek lęgowych dla ptaków. Dzięki podejmowaniu aktywności manualnych w ramach terapii zajęciowej mają możliwość pracy nad sobą, doskonalenia własnych umiejętności, zdobywania wiedzy, czy integracji z otoczeniem. Prospołeczna praca skazanych jest możliwa dzięki zaangażowaniu przedstawicieli Służby Więziennej w organizowanie, motywowanie i aktywizowanie ich działaności. Kara pozbawienia wolności to coś więcej niż izolacja, to budowanie kompetencji człowieka wrażliwego na problemy innych. To lepszy człowiek, który opuszcza mury jednostki penitencjarnej.

Płynące korzyści

Korzystają wszyscy. Istotne jest budowanie w skazanych świadomości tego jak ważne jest otaczające nas środowisko. Poprzez oddanie się pracy na rzecz innych osadzeni mają możliwość zrozumienia, że świat można zmieniać nawet przez najmniejsze rzeczy – podniesienie papierka, czy stworzenie domu dla ptaszka. Obcowanie z opiekunami lasu to możliwość zaczerpnięcia wiedzy i bycia z ludźmi wrażliwymi na naturę, obserwującymi zmiany w środowisku. To możliwość uwewnętrznienia pozytywnych autorytetów, z którymi osadzeni często nie mieli okazji obcować.



Tekst: por. Wojciech Górski
Zdjęcia: por. Wojciech Górski/ mł. chor. Justyna Stanicka

Generuj pdf
Znajdź nas również na
Serwis Służby Więziennej