Na twarzach pensjonariuszy bydgoskiego Domu Pomocy Społecznej zagościł dziś uśmiech. Wszystko za sprawą podarunków przygotowanych przez skazanych z koronowskiego oddziału terapeutycznego.

 

Seniorzy w więzieniu

Proces starzenia się  zarówno na wolności, jak i za murami więzienia, jest indywidualnie zróżnicowany, co oznacza, że wiek kalendarzowy nie zawsze jest tożsamy z wiekiem biologicznym, psychologicznym czy społecznym. Nie istnieje zatem jednolity typ człowieka starego. O szybkości starzenia się człowieka decyduje między innymi środowisko jego życia oraz aktywność własna, a także dbałość o zachowanie młodości i sprawności. Według klasyfikacji WHO starość rozpoczyna się powyżej 65. roku życia. 

Wśród czynników psychospołecznych wyjątkowe znaczenie dla funkcjonowania więźniów w wieku senioralnym odgrywa samotność. Osoby te znajdujące się w warunkach skrajnej izolacji społecznej, mają zdecydowanie bardziej niż osoby starsze na wolności ograniczone możliwości kontaktów społecznych. Często nie posiadają także rodziny, której albo nigdy nie założyli, albo rozpadła się ona w wyniku ich wieloletnich pobytów w zakładzie karnym i nie mogą liczyć na odwiedziny z zewnątrz. Wielu z nich to recydywiści, którzy nie zdołali zrealizować w życiu swoich planów, marzeń, poczucia użyteczności, zadowolenia z rodziny, pracy, miłości.

Z perspektywy oddziaływań penitencjarnych wobec więźniów w wieku senioralnym należy zauważyć, że mają w jednostkach zagwarantowane zaspokojenie wszystkich podstawowych potrzeb - od wyżywienia po ochronę zdrowia. Do najintensywniej odczuwanych w ostatniej fazie życia człowieka należą jednak te związane z bezpieczeństwem emocjonalnym, przynależnością, życzliwością, afirmacją siebie i świata, potrzebą uznania i bycia użytecznym. Stąd tak aktywny ich udział w terapii zajęciowej, która zaspokaja znaczną część tych potrzeb.

"Kartka dla Seniora"

Z podobnymi problemami izolacji i samotności borykają się także niektórzy pensjonariusze Domów Pomocy Społecznej, o czym doskonale wiedzą skazani z koronowskiego oddziału terapeutycznego. Większość z nich, nie ma dziś do kogo wysłać kartek z życzeniami. I chociaż podopieczni Domu Pomocy Społecznej "Jesień życia" w Bydgoszczy, są dla nich obcymi ludźmi, postanowili obdarować ich własnoręcznie przygotowanymi kartkami oraz drobnymi wytworami terapii. 

Czas tworzenia karnetów okolicznościowych był znakomitą okazją do wspomnień oraz rozmowy na temat relacji międzypokoleniowych. Dla przeważającej części pensjonariuszy to jedyne życzenia, jakie otrzymają w tych szczególnych dniach - podkreśla st. szer. Justyna Walenczykowska - mł. inspektor ds. terapii zajęciowej Działu Terapeutycznego

Skazanym udział w projekcie dał możliwość poczucia satysfakcji, że kiedy kartka dotrze do starszej osoby, wywoła ciepły uśmiech na jej twarzy i sprawi trochę radości z tego, że ktoś o niej pomyślał, że chciał coś dla niej zrobić, czymś obdarować.

Z kart historii

Pomysł utworzenia Dnia Babci w Polsce pojawił się w tygodniku „Kobieta i Życie” w 1964 roku, a jego datę zawdzięczamy Mieczysławie Ćwiklińskiej, znanej wówczas sławie kina i teatru. Tego dnia w 1965 roku kobieta miała wystąpić w Poznaniu. Z okazji 85. urodzin pani Ćwiklińskiej redakcja "Expressu Poznańskiego" wręczyła jej tort oraz kwiaty, ustanawiając tym samym ten dzień Dniem Babci, którego głównym pomysłodawcą był Kazimierz Flieger. Tradycja ta została podtrzymana następnie przez "Express Wieczorny". Później powstał również zwyczaj obchodzenia Dnia Dziadka 22 stycznia, dzień po Dniu Babci. Istnieje też przekonanie, że święto dziadków zostało przeniesione do Polski prawdopodobnie z Ameryki w latach osiemdziesiątych XX wieku.

 

Tekst/ zdjęcia: kpt. Karolina Kozłowska

Generuj pdf
Znajdź nas również na
Serwis Służby Więziennej