Dziadkowie to osoby stanowiące źródło naszego istnienia. Być może właśnie dlatego ich święto ulokowane jest na początku roku. Dzięki temu już styczeń zachęca do tego, by pomyśleć o innych. Stworzyliśmy więc ku temu okazję dzięki pierwszej propozycji, w której skazani mieli okazję wykazać się twórczo.

 

W tym tygodniu rozpoczęliśmy cykl zajęć w ramach programu resocjalizacyjnego "Kochać jak to łatwo powiedzieć". Jego celem jest m.in. analiza bliskich relacji, podtrzymanie ich, pogłębianie, budowanie lub odbudowywanie. Niejednokrotnie osadzeni wykazują deficyty w obszarach takich jak komunikacja, empatia, wdzięczność, pamięć, itp. Dlatego propozycja ta ma odsłonić obszar prawidłowego funkcjonowania i jednocześnie zachęcić do nabywania odpowiednich kompetencji społecznych warunkujących konstruktywną więź.

Dziadkowie to osoby stanowiące źródło naszego istnienia. Być może właśnie dlatego ich święto ulokowane jest na początku roku. Dzięki temu już styczeń zachęca do tego, by pomyśleć o innych. Stworzyliśmy więc ku temu okazję dzięki pierwszej propozycji, w której skazani mieli okazję wykazać się twórczo. Przygotowano szereg prac, wśród których znajdowały się obrazy, życzenia i wiersze. Można było pobudzić wspomnienia, zarówno osoby (portrety), jak i miejsc (np. dom babci, łowienie ryb z dziadkiem). By zaprezentować efekty pracy załączamy dokumentację fotograficzną, a poniżej znajduje się wiersz osadzonego.

 

Specjalista DT kpt. Matrta Sprengel-Pieczyńska

Zdjęcia: kpt. Tomasz Nowosadzki

 

Babcia i Dziadek

 

Babcia i Dziadek są wspaniali,

kiedy mogli nam pomagali.

Niekiedy z nimi mieszkaliśmy,

bardzo się wtedy cieszyliśmy.

 

Czasami nas rozpieszczali,

czasami też klapsa dali.

Bardzo dużo nam tłumaczyli

i na swój sposób dużo uczyli.

 

To z nimi się wygłupialiśmy,

z nimi na wycieczki chodziliśmy.

To u nich często spaliśmy,

to do nich się przytulaliśmy.

 

Gdy tylko coś zbroiliśmy

ramiona babci uciekaliśmy.

Gdy rodzice nas ganiali

do Babci i Dziadka żeśmy uciekali.

 

To oni nas przed rodzicami bronili

To oni o nas się z nimi kłócili

To oni zawsze za nami stali

Bo bardzo, bardzo nas kochali.

 

I to oni nam dużo dali

I w dużej mierze wychowywali.

I za to właśnie im dziękujemy,

bo właśnie tacy być chcemy.

 

To ich będziemy wspominali

i naszym dzieciom opowiadali,

że Babcia i Dziadek świetni byli

i w pewnym stopniu w życie wprowadzili.

 

Janusz Ł.

 

 

 

 

 

 

Generuj pdf
Znajdź nas również na
Serwis Służby Więziennej