W zakładach karnych i aresztach śledczych odbywają karę osadzeni za wiele, często ciężkich przestępstw. Zadaniem personelu penitencjarnego i terapeutycznego jest praca nad czynnikami, które doprowadziły skazanych na drogę przestępstwa.

Resocjalizacja, bo o niej mowa, to redukcja deficytów i problemów, z powodu których osadzeni, niejednokrotnie bezrefleksyjnie, weszli na drogę przestępstwa. Podejmując wiele działań ukierunkowanych na przyszłość, nie zapominamy, iż jednym z determinantów powrotu do społeczeństwa jest zadośćuczynienie wyrządzonych krzywd.

Idea mediacji i sprawiedliwości naprawczej od wielu lat funkcjonuje w przepisach prawa. Badania wskazują, że choć nadal jest dla wielu mało znanym, to jednak skutecznym narzędziem.

To dlatego z inicjatywy dyrekcji zakładu w dedykowanym sprawiedliwości naprawczej tygodniu, odbyła się na terenie gdańskiej jednostki niezwykła projekcja i dyskusja. Funkcjonariusze działów penitencjarnego i terapeutycznego, czyli Ci, którzy w bezpośrednim kontakcie z osadzonymi prowadzą oddziaływania resocjalizacyjne, mogli skonfrontować się ze skandynawskimi doświadczeniami w tym zakresie.

Zgromadzeni funkcjonariusze podczas projekcji zapoznali się z filmem wizualizującym przebieg autentycznej sesji konferencji sprawiedliwości naprawczej w sprawie karnej.

Przejmujący film, obrazujący przeżycia członków rodziny ofiary przestępstwa i rodziny sprawcy, skłonił do dyskusji na temat wartości zadośćuczynienia winy, ale i pracy nad cierpieniem i poczuciem krzywdy pokrzywdzonych.

Sprawiedliwość naprawcza jest bowiem narzędziem pozwalającym na dokonanie refleksji i niwelowanie chęci odwetu.

Musimy pamiętać, że orzeczona izolacja, to dla osadzonego jedynie element spośród wielu celów odbywania kary. Ważne jest, aby sprawca podjął się pracy nad sobą i swoją przyszłością, ale też miał odwagę zrekompensować swoje winy.

Choć wielu krzywd czas nie cofnie, stosując sprawiedliwość naprawczą czy mediację można doprowadzić do wzajemnie satysfakcjonujących rozstrzygnięć.

Choć wydaje się, że więzienia to miejsca permanentnej izolacji od społeczeństwa, to należy pamiętać, że kadra penitencjarna i terapeutyczna zdaje sobie sprawę, że każda kara ma swój koniec, a sprawca wraca do społeczeństwa. Ważne, by opuszczając zakład karny, rozumiał swoje błędy i wiedział jak się ich w przyszłości wystrzegać.

Jako kadra penitencjarna i terapeutyczna motywujemy, ukierunkowujemy, skłaniamy do refleksji. Pracujemy z deficytami, czyli – resocjalizujemy.

Dzisiejsza dyskusja i projekcja to kolejny krok samodoskonalący. Im więcej wprowadzać będziemy indywidualizacji w pracy ze skazanymi, tym większe prawdopodobieństwo, że dzisiejsi skazani w przyszłości, jako wolni ludzie, nie wkroczą ponownie na drogę przestępstwa. Propagowanie i wprowadzanie nowych, potwierdzonych w skuteczności narzędzi oddziaływań, pozwala nam na zwiększenie skuteczności pracy.

Tydzień Mediacji

Tekst i zdjęcia: por. Agnieszka Szultka

Generuj pdf
Znajdź nas również na
Serwis Służby Więziennej