„Savoir-vivre wobec osób z niepełnosprawnością" to nazwa autorskiego programu resocjalizacyjnego z zakresu kształtowania umiejętności społecznych i poznawczych, który prowadzony jest w fordońskiej jednostce penitencjarnej.

Oddziaływania w dobie trwającej pandemii

Stan pandemii sprawił, że w oddziaływaniach względem osób odbywających karę pozbawienia wolności w fordońskiej jednostce na stałe wpisał się już mechanizm samokształcenia. Zajęcia takie odbywają się w celach mieszkalnych lub podczas indywidualnej sesji z osobą prowadzącą program. Dzięki takiej strukturze prowadzenia oddziaływań penitencjarnych możliwe jest zachowanie reżimu sanitarnego. Ponadto sam proces samokształcenia przyjęty w programach ma na celu przekształcenie się samouctwa osadzonych w stałą potrzebę życiową.

„Savoir-vivre wobec osób z niepełnosprawnością”

Jednym z programów resocjalizacyjnych wdrażającym metodę samokształcenia jest program „Savoir-vivre wobec osób z niepełnosprawnością”. Ma on na celu wykształcenie i podtrzymanie u osób pozbawionych wolności umiejętności społecznych i poznawczych.

„Savoir-vivre wobec osób z niepełnosprawnością” to autorski program, którego zadaniem jest wykształcenie u skazanych biorących udział w projekcie umiejętności panowania nad napadami agresji, poczuciem wyobcowania, izolacji od reszty społeczeństwa, którą automatycznie stwarzała jednostka penitencjarna. Program zawiera podstawowe wskazówki na temat zachowania wobec osób z niepełnosprawnością. Dzięki udziałowi w projekcie osadzeni czują się bardziej odpowiedzialni i potrzebni – mówi por. Tomasz Nowakowski, współautor programu.

Założenia programowe

W oddziaływaniach penitencjarnych względem skazanych kładziony jest nacisk na budowanie poczucia własnej wartości, kształtowanie samokontroli i umiejętności społecznych. Program ma umożliwić osadzonym nabycie podstawowej wiedzy na temat interakcji z osobami z niepełnosprawnością. Wskazuje on również na problemy, na jakie w codziennym funkcjonowaniu mogą napotykać osoby z różnymi rodzajami niepełnosprawności oraz podpowiada jak przyjść im ze skuteczną i właściwą pomocą, gdy tego potrzebują.

Skazani nabywają nie tylko wiedzę teoretyczną, ale przede wszystkim umiejętności obcowania z osobami z niepełnosprawnością, które będą mogli wykorzystać w przyszłości, nie tylko podczas pobytu w warunkach izolacji, ale także na nowo adaptując się w społeczeństwie po opuszczeniu zakładu karnego.

Osoby z niepełnosprawnością to osoby mające swoje rodziny, pracę, zainteresowania. Głównym założeniem programu jest nie tylko uwrażliwienie osadzonych na potrzeby innych, w tym osób niepełnosprawnych, ale także uzmysłowienie im, że osoby niepełnosprawne niczym nie różnią się od zdrowych osób. Tak jak każdy są one indywidualnymi jednostkami, a niepełnosprawność stanowi integralną część tego, kim są – dodaje por. Nowakowski.

3 czerwca obchodzimy Dzień Savir-vivre. Święto po raz pierwszy obchodzone w 2016 roku, ma na celu propagowanie grzeczności obyczajowej jako elementu kultury społecznej. Wyrażenie savoir-vivre pochodzi z języka francuskiego i jest złożeniem dwóch czasowników w formie bezokolicznika. Savoir znaczy "wiedzieć", vivre znaczy "żyć". Stąd savoir-vivre przetłumaczyć można jako "sztuka życia". Zestawione razem tworzą splot słów, tłumaczony jako znajomość obyczajów i form towarzyskich, reguł grzeczności, a w luźnej interpretacji także jako umiejętność postępowania w życiu i radzenia sobie w różnych trudnych sytuacjach.

Tekst/ zdjęcie: st.szer. Joanna Szadziul

Generuj pdf
Znajdź nas również na
Serwis Służby Więziennej