Ochrona społeczeństwa
Humanitarne i praworządne traktowanie osób pozbawionych wolności
Resocjalizacja skazanych

Podczas części teoretycznej osadzeni zapoznają się z zagadnieniami dotyczącymi bezpieczeństwa i higieny pracy, anatomii człowieka czy podstaw pielęgnacji osób starszych. Nauce towarzyszy dyskusja o zmianach zachodzących w organizmie człowieka, potrzebach żywieniowych osób starszych oraz zasadach postępowania w przypadku zagrożenia ich życia i zdrowia. Cześć praktyczną stanowi nabywanie umiejętności takich jak: wykonywanie pomiarów podstawowych parametrów życiowych oraz udzielanie pierwszej pomocy. Wszystkiemu towarzyszy praca ze sprzętem medycznym w parach i grupach.

Opiekun osoby starszej to zawód polegający na wspieraniu seniorów w codziennych czynnościach, dbaniu o ich higienę, zdrowie fizyczne i emocjonalne. Celem nadrzędnym dla opiekuna jest zapewnienie podopiecznemu komfortu, bezpieczeństwa oraz jak najwyższej jakości życia w obliczu ograniczeń wynikających z wieku czy choroby. Praca wymaga więc empatii i cierpliwości a przede wszystkim umiejętności świadczenia usług pielęgnacyjno-opiekuńczych.

Ukończenie kursu zwiększa szansę osadzonych na podjęcie zatrudnienia po opuszczeniu jednostki penitencjarnej. Na rynku pracy prognozuje się wysokie zapotrzebowanie na wykwalifikowanych opiekunów osób starszych. Zatrudnienie można znaleźć m. in. w domach opieki społecznej, hospicjach, placówkach opieki paliatywnej, domach samopomocy czy agencjach opiekuńczych.

Aktywizacja zawodowa stanowi jeden z najważniejszych czynników ograniczających ryzyko powrotu do przestępstwa. Działania ukierunkowane na rozwój kompetencji otwierają nowe perspektywy zawodowe realnie zwiększając szanse na zatrudnienie w sektorze usług społecznych. Dzięki regularnie odbywającym się kursom zawodowym skazani zdobywają umiejętności, które stanowią fundament powrotu do społeczeństwa.

Tekst, zdjęcia: mł. chor. Anna Bakalarczyk