Ochrona społeczeństwa
Humanitarne i praworządne traktowanie osób pozbawionych wolności
Resocjalizacja skazanych

Na zaproszenie organizatora uroczystości – Instytutu Pamięci Narodowej oddział w Katowicach, w wydarzeniu wziął udział Zastępca Dyrektora Zakładu Karnego w Cieszynie ppłk Grzegorz Michalak oraz rzecznik prasowy Dyrektora ZK Cieszyn kpt. Tomasz Głasek. W uroczystościach wzięli także udział m.in. zastępca burmistrza miasta Cieszyn Krzysztof Kasztura, dowódca Garnizonu Katowice płk. Paweł Piątkowski, naczelnik OBUWiM IPN w Katowicach Jan Kwaśniewicz, proboszcz parafii św. Elżbiety w Cieszynie ks. Tomasz Kotlarski, przedstawiciel Wojewody Śląskiego Adam Pazera, członek Zarządu Powiatu Cieszyńskiego Jerzy Pilch, prezes Okręgu Śląskiego Światowego Związku Żołnierzy Armii Krajowej Jan Musiał, delegacja 133 Batalionu Lekkiej Piechoty w Cieszynie na czele z por. Piotrem Pogorzelcem oraz inni zaproszeni goście.

Okolicznościowe przemówienia wygłosili zastępca burmistrza miasta Cieszyn Krzysztof Kasztura oraz naczelnik OBUWiM IPN w Katowicach Jan Kwaśniewicz.

Plakietę „Grób weterana walk o wolność i niepodległość Polski” na mogile Józefa Korola umieścił zastępca burmistrza Cieszyna Krzysztof Kasztura, jednocześnie honorując udział bohatera wydarzenia w III powstaniu śląskim naczelnik Jan Kwaśniewicz oznaczył mogiłę znakiem pamięci „Tobie Polsko”, po czym okolicznościową modlitwę poprowadził ks. proboszcz Tomasz Kotlarski.

Uroczystość zwieńczyło złożenie kwiatów i zapalenie zniczy.

Józef Korol urodzil się 18 grudnia 1900 r. w Strzelcach Wielkich (obecnie Strzelce Opolskie). W 1917 roku powołany został przymusowo do armii niemieckiej. Przeszkolenie wojskowe odbył w 6 batalionie strzelców polowych, z którym walczył od 1 marca 1918 r. na froncie francuskim. Zdemobilizowany 28 grudnia 1918 r. w stopniu sierżanta i aspiranta na oficera. W 1919 r. wstąpił z do POW Górnego Śląska w Oleśnie. Od stycznia 1920 r. pracował bezpłatnie w Polskim Komisariacie Plebiscytowym, gdzie został przydzielony do służby wywiadowczej. Brał czynny udział w III powstaniu śląskim walcząc na odcinku Myśline-Grodzisko. W 1924 r. zapisał się na Wydział Prawa i Administracji Uniwersytetu Jagiellońskiego i po złożeniu egzaminów uzyskał stopień magistra prawa, po czym wstąpił do służby państwowej w Śląskim Urzędzie Wojewódzkim, gdzie został skierowany do starostwa w Świętochłowicach. Po złożeniu egzaminu praktycznego mianowany został z dniem 1 stycznia 1929 r. referendarzem, zaś 1 marca 1929 r. zastępcą starosty świętochłowickiego. Z dniem 1 września 1929 r. awansowano go do stopnia ppor. rez. piechoty z przydziałem do Oficerskiej Kadry Okręgowej nr V w Krakowie. Niedługo potem kierownictwo sieci dywersji pozafrontowej Oddziału II poleciło włączyć Korola w prace tajnej sieci konspiracyjnej, a konkretnie do działań sabotażowo-dywersyjnych. Sieć ta swym zasięgiem objęła teren pograniczny i była systematycznie rozbudowywana, a jej członkowie przechodzili specjalistyczne przeszkolenie sabotażowe, dywersyjne i wywiadowcze na ściśle zakonspirowanych kursach. Zdolności organizacyjne i administracyjne J. Korola docenione zostały też przez przełożonych ze Śląskiego Urzędu Wojewódzkiego. W sierpniu 1931 r. objął funkcję starosty w Tarnowskich Górach, zaś w 1937 r. powołano go na stanowisko dyrektora biur Zarządu Miejskiego w Chorzowie, natomiast w kwietniu 1939 r. otrzymał angaż na posadę wiceprezydenta tego miasta. Był głęboko zaangażowany we wszelkich akcjach zmierzających do odniemczenia Śląska, co spowodowało, że został umieszczony przez Niemców w „księdze gończej”. Latem 1939 r. awansowany do stopnia porucznika rezerwy. Po napaści Niemców na Polskę opuścił Chorzów i dotarł do wsi Kołków pod Pińczowem. Z początkiem października 1939 r. przybył do Katowic i rozpoczął tworzenie struktur konspiracyjnych wykorzystując kadry swojej sieci dywersji pozafrontowej i nadając jej nazwę Polska Organizacja Partyzancka, lecz już w grudniu podporządkował ją Służbie Zwycięstwu Polski, której na Okręg Śląski został komendantem. W lutym 1940 r. Okręg Śląski SZP został przekształcony w Okręg Śląski Związku Walki Zbrojnej, którego pozostał komendantem podlegając komendzie Obszaru IV Południe ZWZ. Od 21 sierpnia 1940 r. Józef Korol przebywał w Wiśle Jawornik, gdzie przez przypadek został zdekonspirowany i po nierównej walce z Niemcami i postrzale w nogę, nie mając już amunicji popełnił samobójstwo poprzez zażycie cyjanku.

Tekst: kpt. Tomasz Głasek; foto: Mariusz Jaszczurowski