Ochrona społeczeństwa
Humanitarne i praworządne traktowanie osób pozbawionych wolności
Resocjalizacja skazanych

W przededniu 84. rocznicy powstania Armii Krajowej, przed łódzkim pomnikiem ku czci tego największego konspiracyjnego związku wojskowego II Wojny Światowej spotkali się przedstawiciele władz miasta, instytucji publicznych, służb mundurowych, szkół i kombatanci. Przed monumentem, znajdującym się na placu Józefa Hallera złożono wiązanki kwiatów i zapalono symboliczne znicze, upamiętniając w ten sposób żołnierzy polskiego podziemia.

W spotkaniu brali udział ostatni żyjący i mieszkający w Łodzi żołnierze Armii Krajowej Barbara Mazurkiewicz ps. Muszka, ppłk Jan Gliszczyński „Sęp”, porucznik Eugeniusz Uhryn, ps. Żak, porucznik Edmund Starzyński, ps. Dąb.

Służbę Więzienną okręgu łódzkiego reprezentował mjr Paweł Wochal zastępca Dyrektora Zakładu Karnego w Garbalinie oraz poczet sztandarowy Okręgowego Inspektoratu Służby Więzienne w Łodzi.

14 lutego 1942 roku Związek Walki Zbrojnej został przemianowany na Armię Krajową, będącą podziemną częścią Sił Zbrojnych RP podległych konstytucyjnym władzom państwowym działającym na obczyźnie. Akt ten wyraźnie ukazywał, że istnieją trzy części Polskich Sił Zbrojnych: Armia Polska na Zachodzie, Armia Polska w ZSRS i Armia Krajowa, z których ta ostatnia prowadziła najintensywniej wówczas walkę zbrojną. Innym powodem zmiany nazwy był proces scalania wszystkich konspiracyjnych sił zbrojnych w Polsce.

W Łodzi, w styczniu 1940 roku, scalono spontanicznie tworzone struktury konspiracyjne, tworząc Okręg Łódź ZWZ, a od lutego 1942 roku – Okręg Łódź AK. W lipcu 1944 roku na terenie okręgu sformowano 25 pp. AK. Dzięki utworzeniu Armii Krajowej na terenie całego okupowanego kraju, można było zaplanować śmiałe przedsięwzięcia militarne, np. plan powstania strefowego pod kryptonimem „Burza”. Opierając się na setkach tysięcy żołnierzy-ochotników, przygotowano plany odtworzenia sił zbrojnych, które miały kontynuować walkę jako regularne wojsko. W momencie maksymalnej zdolności bojowej siły AK liczyły ok. 390 tysięcy osób, w tym prawie 11 tysięcy oficerów. Zadaniem Armii Krajowej było tworzenie struktur wojskowo-organizacyjnych na czas okupacji dla mobilizacji społeczeństwa do walki bieżącej, ochrona Polskiego Państwa Podziemnego oraz odtworzenie armii.

W Okręg Łódź AK „Barka” nie doszło do oficjalnego ogłoszenia akcji "Burza". Oddziały partyzanckie prowadziły działania sabotażowo-dywersyjne i bojowe w ramach akcji bieżącej. Do największych starć należała zwycięska bitwa pod Diablą Górą na Wzgórzach Opoczyńskich która odbyła się 16 sierpnia 1944 roku. 25 pp. wszedł w skład Korpusu Kieleckiego AK. Po jego rozwiązaniu we wrześniu 1944 roku razem z 72 pp. AK toczył zwycięskie walki w lasach przysuskich w rejonie Huta-Gałki-Mechlin-Stefanów z niemieckimi oddziałami pacyfikacyjnymi i przejściowo opanował Przysuchę. 25 pp. AK został rozwiązany 9 listopada 1944 roku. Mniejsze oddziały partyzanckie na terenie okręgu prowadziły walki do wkroczenia Armii Czerwonej w styczniu 1945 roku, kiedy oficjalnie AK została rozwiązana.

mjr Cezary Jabłoński, rzecznik prasowy Dyrektora Okręgowego Służby Więziennej w Łodzi