Ochrona społeczeństwa
Humanitarne i praworządne traktowanie osób pozbawionych wolności
Resocjalizacja skazanych

Z inicjatywy kadry penitencjarnej, odbyły się dwa kolejne wyjścia poza teren jednostki, w ramach programu edukacyjnego „Gdybyśmy o nich nie pamiętali”. W trakcie pierwszego wyjścia, osadzone biorące udział w programie, miały możliwość zwiedzenia Oddziału Muzeum Historycznego Miasta Krakowa Fabryka Emalia Oskara Schindlera, który mieści się na krakowskim Zabłociu w budynku administracyjnym dawnej fabryki naczyń emaliowanych znanej jako Deutsche Emailwarenfabrik Oskara Schindlera. Skazane, w trakcie zwiedzania Muzeum, miały możliwość poznania historii fabryki, w której zatrudnienie znalazło wiele Żydów i Polaków. W zakładzie produkowano naczynia emaliowane wedle tej samej technologii, którą stosowano przed wojną. Uruchomiono w niej także dział produkcji zbrojeniowej – wykonywano menażki dla Wehrmachtu, łuski i zapalniki do pocisków artyleryjskich oraz lotniczych – wszystko po to, by fabryka mogła się utrzymać. Szczególne zainteresowanie zwiedzających cieszył się film dokumentalny, odtwarzany w salce kinowej Muzeum, w którym wielu ocalałych przedstawiało realia życia codziennego II Wojny Światowej, pracy dla Oscara Schindlera oraz wzruszające wspomnienia uniknięcia śmierci dzięki pracodawcy. Skazane mogły zobaczyć wystawę pt. "Kraków czas okupacji 1939-1945". 

W ramach drugiego wyjścia, osadzone zwiedziły Muzeum Auschwitz - Birkenau w Oświęcimiu. Obóz koncetracyjny w  Auschwitz Birkenau stał się dla świata symbolem terroru i ludobójstwa. Utworzony został przez Niemców w połowie 1940 r. na przedmieściach Oświęcimia, włączonego przez nazistów do Trzeciej Rzeszy. Osadzone wraz z wychowawcą miały możliwość przejścia przez obóz koncentracyjny, wraz z przewodnikiem, który opowiadał o codzienności przetrzymywanych tam osób. Z wielkim wzruszeniem skazane oglądały wystawy usytuowane w barakach. Największe wrażenie zrobiła na odwiedzających ilość odnalezionych włosów, z których były wykonywane materiały włókiennicze i dziecięce ubranka, które zachowały się w archiwach Muzeum.

Niewątpliwie programy takie jak te, promują dobre wzorce, kształtują odpowiedzialność osadzonych, ale przede wszystkim uwrażliwiają na krzywdę drugiego człowieka, czego świadkiem możemy być zwiedzając wraz z nimi miejsca pamięci po ofiarach II Wojny Światowej i nazizmu. Dodatkowym atutem programu „Gdybyśmy o nich nie pamiętali…” jest kształtowanie świadomości obywatelskiej, edukacja historyczna i umocnienie wartości patriotycznych w osobach, które biorą udział w programie.