Ochrona społeczeństwa
Humanitarne i praworządne traktowanie osób pozbawionych wolności
Resocjalizacja skazanych

Życie w ciemności

Osoba niewidoma jest całkowicie lub w znacznym stopniu pozbawiona wzroku. Tym samym nie pobiera w ten sposób informacji ze świata zewnętrznego – polega przede wszystkim na innych zmysłach, słuchu, dotyku, smaku. Życie osób ociemniałych wiąże się z wieloma utrudnieniami. Proste dla widzących czynności stanowią wyzwanie.

Celem zajęć zorganizowanych przez wychowawczynię ds kulturalno-oświatowych było przybliżenie osadzonym świata, w którym panuje wieczna ciemność, oraz pokazanie osadzonym że osoba niewidoma może poradzić sobie w życiu codziennym po odpowiednim przeszkoleniu i może stać się samodzielna.
Poprzez praktyczny pokaz wybranych czynności życia codziennego skazani mogli zrozumieć trud codziennego funkcjonowania osoby niewidomej. Zajęcia miały na celu pokazanie w jaki sposób niewidzący radzą sobie z prostymi czynnościami tj. nalewaniem płynów zimnych i gorących do szklanek, rozpoznawania monet i banknotów, podpisywania się na kartkach, rozpoznawania produktów żywnościowych przy użyciu dotyku, smaku i węchu.

Pokazano szereg przedmiotów pomocnych dla osób niewidzących takich jak: zegarek, ciśnieniomierz, termometr, czytak, tester kolorów.

W ramach pokazu zaprezentowano dwa rodzaje lasek: składaną i jednolitą. Pokazano uchwyty laski oraz techniki poruszania się z białą laską.

Prospołeczni

Doświadczenie trudności z jakimi zmagają się osoby niewidome i niedowidzące dało osadzonym szansę na poszerzenie horyzontów, lepsze zrozumienie tego rodzaju niepełnosprawności i służyło budowaniu postaw prospołecznych.

Należy również dodać, iż zajęcia kulturalno-oświatowe są również organizowane na terenie ośrodka rehabilitacyjno – wypoczynkowego w Sobieszewie. Skazani pomagają tam w pracach porządkowych na rzecz ośrodka. Mają szansę poznać osoby niewidome jaki i niedowidzące a poprzez wchodzenie z nimi w kontakty interpersonalne mogą spojrzeć na swoje dotychczasowe życie z innej perspektywy, bardziej doceniają to co mają.

Tekst/ zdjęcia: mjr Agnieszka Szultka