Ochrona społeczeństwa
Humanitarne i praworządne traktowanie osób pozbawionych wolności
Resocjalizacja skazanych

Kolejne miejsce na mapie Polski

Tym razem pielgrzymka miała swój cel w Malborku oraz Katedrze w Pelplinie – miejsc szczególnych zarówno pod względem historycznym, jak i duchowym. Udział w pielgrzymce był dla osadzonych okazją do wyjścia poza codzienną rutynę izolacji penitencjarnej i spojrzenia na własne życie z innej perspektywy.

Pierwszym punktem wyjazdu był Malbork – miasto, które kojarzy się przede wszystkim z monumentalnym zamkiem krzyżackim, symbolem potęgi, ale i burzliwej historii regionu. Kontakt z miejscem o tak silnym znaczeniu kulturowym sprzyjał rozmowom i wymianie myśli, które w warunkach izolacji penitencjarnej często są utrudnione.

Kolejnym i zarazem najważniejszym duchowo etapem pielgrzymki była wizyta w Bazylice Katedralnej Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Pelplinie. To perła gotyku sakralnego, która dla uczestników stała się przestrzenią modlitwy, skupienia i wyciszenia.

Cykliczne pielgrzymki, takie jak wyjazd do Malborka i Pelplina, pokazują, że resocjalizacja to proces wielowymiarowy. Obok oddziaływań wychowawczych i terapeutycznych istotną rolę odgrywa również sfera duchowa. Wyjście poza teren jednostki penitencjarnej, kontakt z zabytkami i miejscami kultu religijnego oraz możliwość wspólnego przeżywania ważnych chwil wzmacniają poczucie wspólnoty i odpowiedzialności. Dzięki zaangażowaniu kadry penitencjarnej oraz kapelana więziennego, wyjazdy te przebiegają w sposób bezpieczny i zgodny z obowiązującymi procedurami, jednocześnie niosąc realną wartość wychowawczą. Dla wielu osadzonych są one impulsem do pracy nad sobą i pierwszym krokiem ku trwałej zmianie po opuszczeniu murów więzienia.

Tekst: st. szer. Kinga Nowaczewska
Zdjęcia: st. szer. Arkadiusz Gondek