Więzienna służba zdrowia ma ustawowy obowiązek zapewnić opiekę medyczną osobom odbywającym karę pozbawienia wolności. Corocznie 7 kwietnia obchodzone jest święto tych, którzy z ogromną cierpliwością i zaangażowaniem, a także sumiennością dbają o zdrowie innych.

Historia

Święto ustanowione zostało przez Pierwsze Zgromadzenie Ogólne Światowej Organizacji Zdrowia (WHO) w 1948 roku. Obchodzone jest corocznie od 1950 r. w dnu 7 kwietnia, w rocznicę powstania WHO. Jego celem jest zwrócenie szczególnej uwagi na najbardziej palące i zaniedbane problemy zdrowotne społeczeństw na świecie. Lekarzy, pielęgniarki i położne obowiązują Kodeksy Etyki Zawodowej. Podczas Nadzwyczajnego II Krajowego Zjazdu Izb Lekarskich w 1991 roku przyjęto „Kodeks Etyki Lekarskiej”, który zaktualizowano w 1993 roku oraz 2003 roku na Nadzwyczajnym VII Krajowym Zjeździe Lekarzy. Do głównego obowiązku każdego lekarza należy stosowanie zasad w Kodeksie Etyki Zawodowej. Obowiązki pielęgniarek i położnych zawiera Kodeks Etyki Zawodowej ustanowiony w trakcie IV Krajowego Zjazdu Pielęgniarek i Położnych z dnia 9 grudnia 2003 roku.

Opieka medyczna osób pozbawionych wolności

Opieka zdrowotna skazanych i tymczasowo aresztowanych realizowana jest na poziomie zakładu karnego lub aresztu śledczego. Może być ona realizowana i udzielana w zakładach opieki zdrowotnej będących częścią struktury jednostki penitencjarnej (ambulatorium z izbą chorych, szpital więzienny, pracownia diagnostyczna, gabinet stomatologiczny oraz gabinet fizjoterapii i fizykoterapii) lub w podmiotach świadczących usługi medyczne poza nią (kiedy ich realizacja w więzieniu jest niemożliwa).

Strzelewska służba zdrowia

Praca z osobą chorą, cierpiącą wymaga szczególnej cierpliwości. Strzelewski personel to osoby, które z ogromnym doświadczeniem nabytym w pozawięziennych placówkach służby zdrowia, każdego dnia realizują swoje obowiązki wobec osadzonych w izolacji penitencjarnej. Do głównych zadań strzelewskich pielęgniarek należy: pobieranie krwi, wydawanie leków, wykonywanie zastrzyków i opatrywanie ran,pobieranie materiałów do badań diagnostycznych, wykonywanie zabiegów pielęgnacyjnych i leczniczych, wykonywanie podstawowych pomiary, takie jak badanie ciśnienia krwi, tętna. Głównym obowiązkiem jest nadzorowanie prawidłowego przebiegu leczenia, ale też nierzadko uspokajanie i tonowanie emocji trudnego pacjenta. To one z zaangażowaniem realizują również szereg czynności administracyjnych, związanych z funkcjonowaniem więziennego ambulatorium.
 

Tekst: st.szer. Joanna Szadziul
Zdjęcie: chor.Roksana Dura

Generuj pdf
Znajdź nas również na
Serwis Służby Więziennej