Ochrona społeczeństwa
Humanitarne i praworządne traktowanie osób pozbawionych wolności
Resocjalizacja skazanych

Z kart historii

Tradycja rzymskokatolickiego Święta Zmarłych sięga korzeniami IV w., kiedy to papież Bonifacy IV otrzymał od cesarza starożytny pogański Panteon. Świątynię przerobiono na kościół Matki Bożej Męczenników i składano tam relikwie. Co roku 13 maja oddawano cześć męczennikom. W VIII w., papież Grzegorz III przeniósł święto na 1 listopada, a w 837 roku papież Grzegorz IV zarządził, aby ten dzień poświęcony był nie tylko męczennikom, ale wszystkim świętym kościoła katolickiego. W Polsce tradycja odwiedzania cmentarzy zaczęła się tworzyć w XII wieku.

Tradycja i symbole

Obchody Dnia Wszystkich Świętych mają głęboki wpływ na polskie społeczeństwo, które niezależnie od zmieniających się czasów i wyzwań, pielęgnuje ten obyczaj. Rodziny spotykają się przy grobach bliskich, przynoszą kwiaty, wieńce oraz zapalają znicze, które stanowią swoisty symbol pamięci i więzi z osobami, których już z nami nie ma. To wyjątkowy moment, który integruje rodziny zebrane przy nagrobkach bliskich, ponadto ten czas ma również charakter edukacyjny – młodsze pokolenia uczą się szacunku dla pamięci o przodkach.

Inicjatywa funkcjonariuszy bydgoskich jednostek penitencjarnych

Funkcjonariusze Służby Więziennej wraz z grupą osadzonych symbolicznie zainicjowali coroczną akcję uporządkowania i sprzątania nagrobków na cmentarzach w Bydgoszczy. Od kilkudziesięciu lat zajmują się m.in. grobami osób poległych i pomordowanych w czasie II Wojny Światowej, a także grobem byłego funkcjonariusza Służby Więziennej i całej jego rodziny. Wyczyszczono pomniki oraz zapalono pamiątkowe znicze w intencji zmarłych.

Więcej niż porządkowanie

Bydgoska kadra penitencjarna aktywnie angażuje osadzonych w pracę na rzecz lokalnej społeczności. Często realizowane jest to w ramach zajęć kulturalno-światowych, dzięki którym poznają oni historię miasta i opiekują się zabytkami, a także miejscami pamięci. Takie działania mają na celu nabycie przez nich nie tylko poczucia sprawczości, obowiązkowości oraz zaangażowania, ale także dzięki temu poznają historię wskazanego miejsca. Tego typu oddziaływania stanowią kluczową rolę w kontakcie ze światem zewnętrznym oraz ułatwiają przygotowanie osadzonych do życia poza więziennymi murami.

Tekst: ppor. Joanna Szadziul/ st. szer. Kinga Nowaczewska
Zdjęcia: archiwum jednostki