Programy resocjalizacji sprzyjające readaptacji społecznej skazanych są doskonałą okazją, by nie tylko zdobyć wiedzę o poprawnym funkcjonowaniu w społeczeństwie ale również pomóc potrzebującym

Takie założenia przyświecają trzem programom realizowanym w Areszcie Śledczym w Wejherowie. Pierwszy z nich nosi tytuł „Osadzeni dzieciom” i powstał we współpracy z Centrum Kultury, Sportu i Turystyki w Gniewinie. W ramach jego realizacji osadzeni przez całą wiosnę i lato malowali pobliskie, zewnętrzne place zabaw dla dzieci. Program „Na pomoc potrzebującym” jest podzielony na dwa rodzaje działań. W porozumieniu z MOPS Wejherowo osadzeni rozładowują jedzenie z Banku Żywności, by następnie rozdawać je potrzebującym mieszkańcom powiatu. Natomiast we współpracy ze Stowarzyszeniem Miłośników Lewinka i Ziemi Kaszubskiej pomagają w adaptacji budynku mieszkalnego dla pięcioosobowej rodziny. Kolejne działania na rzecz Lewinka to zbieranie przez osadzonych śmieci w ramach ogólnoświatowej Akcji Sprzątania Świata. Natomiast podczas programu pt.: „Społecznie użyteczni” osadzeni pomagają utrzymać porządek wokół budynku Aresztu: zimą zgarniają śnieg i skuwają lód a jesienią sprzątają liście. W warstwie teoretycznej skazani zdobywają wiedzę m.in. o wolontariacie, który jest wyjątkowym narzędziem wychowawczym, co poza argumentami dotyczącymi rozwoju uzasadniają czynniki społeczne i ekonomiczne. Czynniki społeczne akcentują rozwój postaw prospołecznych, kształtowanych dzięki pracy, w której wolontariusze, aktywnie angażując się we wspieranie innych, uczą się przyjmowania odpowiedzialności za problemy szerszej społeczności. Czynniki ekonomiczne wskazują na niskie koszty działań wychowawczych i profilaktycznych w zestawieniu z kosztami specjalistycznych działań takich jak na przykład terapia. Programy o charakterze wolontaryjnym kształtują nawyk pracy, integrują ze społecznością lokalną wokół problemu dbania o siebie nawzajem oraz wpływu dobrych stosunków sąsiedzkich na wizerunek małej ojczyzny. Ponadto uczą aktywnego, pożytecznego spędzania czasu wolnego i współpracy z innymi, podnoszą niski poziom samooceny, którym nierzadko charakteryzują się osoby pozbawione wolności. Dodatkowo zmniejszają poczucie bezradności, stygmatyzacji i odrzucenia oraz strach przed wchodzeniem w nowe role społeczne.

 

Tekst  - Dariusz Kornak

Zdjęcia:  Agnieszka Kowalewska-Śwircz

Generuj pdf
Znajdź nas również na
Serwis Służby Więziennej