Zakończyła się kolejna edycja programu ”Poczytaj Mi Tato”. W obecnych warunkach w związku z obostrzeniami wprowadzonymi w okresie epidemii Covid19 kadra penitencjarna nadal stara się realizować programy readaptacyjne sprzyjające relacjom rodzinnym, pamiętając, jak ważnym czynnikiem w procesie resocjalizacji jest rodzina. Rodzina to czynnik motywujący skazanych do zmian, a przecież o to w procesie resocjalizacji chodzi.

Praca nad relacjami

Znajdując się za więziennym murem, w czasach, kiedy z uwagi na zalecenia profilaktyczne dotyczące ograniczenia możliwości rozprzestrzeniania się koronawirusa, Służba Więzienna zmuszona była do zaprzestania realizacji widzeń, aby podtrzymać kontakt ojców ze swoimi dziećmi, stworzono program, w którym skazani będą utrwalali na płycie, chwilę czytania swoim dzieciom. Udział w programie skierowanym dla skazanych posiadających dzieci lub wnuki spowoduje, że stworzy się szansa na to, że głos taty lub dziadka stanie się dziecku bliski. Gdy z czasem tata lub dziadek będzie mógł skorzystać z przepustki lub zostanie zwolniony z zakładu karnego, dziecko słysząc znajomy głos, z pewnością odwróci głowę, by odnaleźć w przestrzeni bliską osobę. Płyty dotrą w okresie świętowania Dnia Dziadka. Tym razem to wnuczęta otrzymają prezent.

Wartości płynące z czytania bajek

Zgodnie z definicją bajka jest jednym z najstarszych gatunków literackich, wywodzi się z tradycji ludowej wielu narodów. Bajka to krótki, najczęściej żartobliwy utwór dydaktyczny pisany wierszem. Jej bohaterami są najczęściej zwierzęta, ludzie, rzadziej rośliny lub przedmioty, wyposażone w pewne cechy jednoznaczne i niezmienne, np. lis jest zawsze chytry, a wilk żarłoczny. Najbardziej jest rozpowszechniona forma bajki zwierzęcej, w której pod postaciami zwierząt kryją się cechy ludzkie. Przedstawione zwierzę jest alegorią określonych cech, np. lew – siły, zając – płochliwości, mrówka – pracowitości. Krótkie wydarzenia opowiedziane w bajkach zmierzają do wyraźnego finału, z którego płynie morał, czyli pouczenie sformułowane wprost lub wyraźnie zasugerowane. Głównym celem bajki jest uczyć, bawić i wychowywać. Skazani zza murów przekazują swoim dzieciom takie pouczenia sformułowane w miły i dostępny dla nich sposób.

Osadzeni poświęcili wiele czasu na dobór testów dla swoich dzieci i wnuków. Skupili się na wartościach płynących z bajek, które mieli do wyboru. Jedni czytali "Calineczkę" inni - bajki o zwierzętach. Skazani doceniają wartości płynące z czytania dzieciom zarówno w ciągu dnia poświęcając latoroślom czas, jak i przed ich zaśnięciem, kiedy wprowadza się dzieci w baśniową atmosferę niedostępnego dla dorosłych świata wyobraźni. Skazani zauważyli, że w dobie cyfryzacji dominuje przekaz oparty na obrazie, ale to informacje czytane pozostają na dłużej w dziecięcym umyśle. Zwrócili też uwagę, że czytanie poszerza horyzonty i pomaga spojrzeć na świat nie tylko z własnej perspektywy, ale także uczy życia w grupie społecznej. Zdaniem skazanych czytanie sprzyja rozwojowi inteligencji emocjonalnej i postaw prospołecznych. Dzięki czytaniu zdaniem skazanych zdobywamy wiedzę, Dzieci wypracowują także umiejętność uczenia się. Treści bajek są okazją do podjęcia rozmowy dorosłych z dziećmi.

Rodzina w procesie resocjalizacji

Rodzina to czynnik motywujący skazanych do zmian, a przecież o to w procesie resocjalizacji chodzi. Ze skazanymi, którzy są zakotwiczeni w środowisku rodzinnym pracuje się znacznie lepiej, a prawdopodobieństwo uzyskania pozytywnych rezultatów jest większe. W czasie trwania programu „Poczytaj mi tato” rodzinę włączono w proces oddziaływania na skazanych, którzy czas poświęcili, m.in. na przygotowanie się do czytania, a wreszcie aktywnie włączyli się w sam proces nagrywania. Skazani mieli szansę na ponowne zdefiniowanie siebie w roli ojca, odkrycie nowych wartości, dostrzeżenie potrzeb dzieci i wartości płynących z harmonijnego życia rodzinnego. Dzieci osadzonych nie mają w dłuższych lub krótszych okresach szansy na opiekę obojga rodziców. Czytanie przed snem, nawet odtworzone umożliwia zatem wzmocnienie roli tego rodzica, który pozostaje za murami.

Do głównych zadań opracowanego programu należy również uświadomienie uczestnikom wartości, walorów kontaktu z drugim człowiekiem, uczenie komunikacji społecznej wprowadzenia dialogu, wzmacnianie więzi rodzinnych, modelowanie środowiska rodzinnego w celu zapewnienia dzieciom poczucia bezpieczeństwa, wskazywanie wzorów i korzyści płynących z harmonijnego życia rodzinnego oraz przede wszystkim kształtowanie u skazanych szacunku dla potrzeb dziecka. Kolejna edycja programu już wkrótce.

Tekst i zdjęcia

ppor. Agnieszka Tracz

Generuj pdf
Znajdź nas również na
Serwis Służby Więziennej