Ochrona społeczeństwa
Humanitarne i praworządne traktowanie osób pozbawionych wolności
Resocjalizacja skazanych

W związku ze zbliżającym się Dniem Tradycji Służby Więziennej funkcjonariusze odwiedzili miejsca spoczynku bohaterów na Starych i Wojskowych Powązkach w Warszawie.
W wydarzeniu wziął udział m.in. zastępca dyrektora Aresztu Śledczego w Warszawie Służewcu, por. Bartłomiej Kawiński wraz z podległymi funkcjonariuszami oraz przedstawiciel Okręgowego Inspektoratu Służby Więziennej w Warszawie, mjr Piotr Niedziółka. Wizyta była wyrazem hołdu oraz pamięci wobec tych, którzy swoim życiem i służbą zapisali się na kartach historii Rzeczypospolitej.

Podczas wizyty funkcjonariusze zapalili znicze oraz złożyli kwiaty na grobach zasłużonych, oddając w ten sposób cześć poległym i zmarłym bohaterom. Chwila zadumy była okazją do refleksji nad wartościami, które od pokoleń przyświecają służbie publicznej- odpowiedzialnością i wiernością Ojczyźnie.

Pielęgnowanie pamięci o bohaterach narodowych stanowi ważny element tradycji Służby Więziennej oraz przypomnienie o ciągłości służby i obowiązku, jaki spoczywa na współczesnych funkcjonariuszach. Corocznie 8 lutego to szczególny moment, by z szacunkiem pochylić się nad historią i oddać należny hołd tym, którzy swoją postawą dali przykład kolejnym pokoleniom.

W tym roku nawiedzono grób Wacława Furmańczyka¹, który był wachmistrzem i podkomisarzem Straży Więziennej. Zmarł 29 kwietnia 1987 roku. Za swoje wybitne zasługi dla kraju został odznaczony Krzyżem Wojennym Virtutti Militari, nadanym za udział w Bitwie o Kaniów, Krzyżem Walecznych, Krzyżem Zasługi, Medalem Zwycięstwa a także pośmiertnie- Złotą Odznaką Za Zasługi w Służbie Penitencjarnej. W czasie okupacji Furmańczyk osiadł w Kozienicach, związany wówczas z Armią Krajową- Obwód Częstochowa, ps. "Wacek". Po zakończeniu II Wojny Światowej został naczelnikiem w Więzieniu w Rawiczu. W grudniu 1945 roku został odwołany z zajmowanego stanowiska i przeniesiony
w dyspozycję a w 1947 roku zwolniony ze służby.

Kolejną postacią, której oddano hołd jest Halina Starczewska², ps. Chorążyna Szczęsna. Od końca października 1939 działała w konspiracji pod pseudonimem Karolek. W listopadzie, na polecenie komendanta głównego Służby Zwycięstwu Polski, gen. Michała Tokarzewskiego-Karaszewicza, przystąpiła wraz z Zygmuntem Hemplem, do organizacji tzw. komórki więziennej przy Oddziale I Dowództwa Głównego. Praca tej komórki polegała na zbieraniu informacji o tym, co się dzieje w więzieniach oraz przekazywaniu indywidualnych ostrzeżeń i grypsów. Wiosną 1940 roku z powodu denuncjacji musiała wycofać się z tej działalności. 15 lipca 1940 roku została aresztowana na skutek donosu. Znalazła się na kobiecym oddziale Pawiaka, tzw. „Serbii”. Weszła tam w skład wewnętrznej komórki więziennej, którą znacznie rozbudowała. 22 września 1941 została wywieziona w pierwszym wielkim transporcie kobiet do obozu koncentracyjnego Ravensbruk. Zmarła 10 października 1986 w Warszawie.

Pamiętaliśmy również o Michale Lorentowiczu, Zygmuncie Bugajskim, Irenie Wirszyłło, Ludwice Uzar Krysiak, Wawrzyńcu Kwaście, Tadeuszu Mitraszewskim, Stanisławie Sokołowskim i Tadeuszu Puszczyńskim, którego grób w 2025 roku został oznaczony znakiem pamięci "Tobie Polsko".

źródło¹:  https://www.sw.gov.pl/assets/60/15/07/16a657b3cefc0ba71c72f3e2a8a7d60acf8cb3a0.pdf
źródło²: https://pl.wikipedia.org/wiki/Halina_Feliksa_Starczewska

Rzecznik Prasowy