"Auschwitz to zbrodnia, za którą nie ma wystarczającej kary"

Przewodni temat tegorocznej, prezentowanej na terenie jednostek penitencjarnych okręgu warszawskiego, wystawy przygotowanej przez Państwowe Muzeum Auschwitz-Birkenau w Oświęcimiu to: ,,Kobiety w KI Auschwitz’’.

Przedmiotowa wystawa była eksponowana i udostępniona osobom pozbawionym wolności w Areszcie Śledczym w Warszawie-Grochowie w okresie: 14 – 21 czerwca 2019 r. Wystawa historyczna składająca się z 26 plansz ilustruje historię obozu kobiecego w KL Auschwitz. Obrazuje tragizm losów, cierpienie i heroizm więźniarek w walce o przetrwanie i zachowanie godności w obozie koncentracyjnym. Wystawa prezentuje najistotniejsze zagadnienia historii obozu kobiecego, w tym eksterminację kobiet żydowskich w komorach gazowych, organizację obozu i jego załogę, strukturę narodową więźniarek ze szczególnym uwzględnieniem Żydówek, Polek i kobiet romskich oraz warunki egzystencji w obozie, głód, choroby, zatrudnienie, terror, kary i eksperymenty medyczne, macierzyństwo, opór i ucieczki oraz rolę kobiet z terenów przyobozowych w konspiracyjnej akcji niesienia pomocy więźniom. Wystawa wykonana została w polsko-angielskiej wersji językowej w oparciu o materiały źródłowe i ikonograficzne Państwowego Muzeum Auschwitz-Birkenau.

To kolejne już przedsięwzięcie zorganizowane przez funkcjonariuszy tutejszej jednostki penitencjarnej w cyklu - lekcje historii dla skazanych. Prezentacja wystawy poświęconej tematowi kobiet w Auschwitz-Birkenau to fotograficzny skrót opowieści o tragedii ofiar obozu zagłady, w szczególności dzieci i kobiet. Poznanie historii obozu Auschwitz-Birkenau uświadamia konsekwencje nietolerancji, pogardy i nienawiści do drugiego człowieka.

Edukacja obywatelska wpisuje się w podstawowy cel wykonania kary pozbawienia wolności. Los przebywających w obozie Auschwitz-Birkenau kobiet i ich dzieci to niebywale dramatyczna rzeczywistość, która niezależnie od upływu lat niezmiennie wstrząsa, niepokoi i przestrzega. Towarzyszące emocje powagi i smutku, widoczne na twarzach wszystkich oglądających obrazy ludzkich tragedii, z tak nieodległych przecież czasów, paradoksalnie pomagają odnaleźć człowieczeństwo, współczucie i dystans do obecnej codzienności. Zapoznanie z wystawą ma nie tylko uczyć osadzonych historii, ale także służyć uwrażliwieniu na potrzeby drugiego człowieka, a tym samym zapobiegać przejawom nietolerancji, pogardy i nienawiści., co w konsekwencji sprzyja kształtowaniu empatii oraz pozytywnych postaw zarówno społecznych jak i moralnych.

Tekst: kpt. Renata Izdebska, ppor. Ewa Smolińska

Zdjęcia: ppor. Ewa Smolińska


 


 

Generuj pdf
Znajdź nas również na
Serwis Służby Więziennej