Oddziaływania penitencjarne prowadzone wobec osób pozbawionych wolności powinny być ukierunkowane na umożliwienie jak najszerszych kontaktów skazanych z rodzinami.

Rodzina jest bytem tak oczywistym, że często zapominamy jak wielką wartością jest dla każdego z nas. Często to właśnie rozłąka z bliskimi uświadamia co tak naprawdę jest ważne w życiu i dla kogo warto żyć, skłania do refleksji nad swoim dotychczasowym życiem, niejednokrotnie uświadamia wymiar popełnionych błędów. Za murami zakładu karnego słowa: rodzina i dzieci nabierają szczególnego znaczenia. Fakt długoterminowej izolacji od społeczeństwa, deprywacja wielu potrzeb i niemożność realizacji życiowej jest ogromną dolegliwością, dolegliwością, którą dodatkowo potęguje utrata tak dotychczas oczywistego kontaktu z bliskimi.

Czas spędzony z rodziną niejednokrotnie jest dla osadzonych punktem wyjścia do głębszych przemyśleń na temat rodziny jako całości, ojcostwa, małżeństwa, partnerstwa, ważności dzieci i rodziny w ich życiu, powoduje rozbudzenie i podtrzymanie jak najlepszych wzajemnych relacji typu ojciec-dziecko, dzieci-rodzice, mąż-żona, w konsekwencji prowadzi do zmiany postaw osadzonych. Rodzina i chęć przebywania z nią staję się dla skazanego dobrem najwyższym, szczególnie wtedy, gdy obecne szczęśliwe chwile poprzedzają sceny przemocy, bezsilności, awantur. Fakt dobrych relacji rodzinnych jest sprawa kluczową. Tylko stałe podtrzymywanie więzi rodzinnych, zacieśnianie ich, uświadamianie roli ojca, odbudowanie prawidłowego system wartości i odpowiedzialności za rodzinę, wzbudzenie u skazanych woli współdziałania w kształtowaniu społecznie pożądanych postaw, w szczególności wartości jaką jest rodzina, praca, odpowiedzialność i obowiązki, nabycie umiejętności poruszania się na obecnym rynku pracy, umiejętność znalezienia i utrzymania pracy zapobiegnie niepożądanym zjawiskom, a w szczególności ponownemu powrotowi do przestępstwa.

W Areszcie Śledczym w Warszawie – Białołęce realizowany jest program z zakresu integracji rodzin „Poczytaj mi tato”. W ramach tego programu zorganizowane zostało spotkanie rodzinne dla osadzonych. Celem tego spotkania było zacieśnienie osłabionych poprzez izolację więzi rodzinnych, wskazanie na korzyści płynące ze wspólnie spędzonego czasu dla każdego z członków rodziny. Aranżacja przyjaznej atmosfery – wesołej muzyki, zaangażowanie osób przebranych za bajkowe postacie, przygotowanie upominków dla dzieci – wszystko to podwyższało jakość spotkania, wzbogacało wspomnienia i stworzyło warunki do rodzinnego spędzenia czasu. Zachowany obraz był ideą do dalszego postępowania, powinien nakreślić drogę, cel i priorytet, a uśmiech dziecka i pogodny nastrój żony – konkubiny przyświecał nowym wartościom.

szer. Anna Kobusińska

mł. chor. Daniel Kobierski

Generuj pdf
Znajdź nas również na
Serwis Służby Więziennej