Spotkanie osadzonych starogardzkiego aresztu z Ewą Liegman – prezesem zarządu Hospicjum Pomorze Dzieciom w ramach realizacji nowego programu resocjalizacji „Trening eMOCjonalny”

Uwięzienie stanowi najtrudniejszą dla człowieka formę izolacji. Osoby przebywające w zakładach karnych i aresztach śledczych przeżywają trudności i odczuwają w związku z tym napięcie, z którym nie zawsze umieją sobie poradzić. Powstała sytuacja kryzysowa wiąże się przede wszystkim z utratą wolności, ale może to być także utrata ważnej osoby, zdrowia, poczucia bezpieczeństwa, statusu społecznego, miejsca zamieszkania czy rodziny.Uwięzienie stanowi najtrudniejszą dla człowieka formę izolacji. Osoby przebywające w zakładach karnych i aresztach śledczych przeżywają trudności i odczuwają w związku z tym napięcie, z którym nie zawsze umieją sobie poradzić. Powstała sytuacja kryzysowa wiąże się przede wszystkim z utratą wolności, ale może to być także utrata ważnej osoby, zdrowia, poczucia bezpieczeństwa, statusu społecznego, miejsca zamieszkania czy rodziny.

Główne założenia „Treningu eMOCjonalnego”

Program dotyka uniwersalnych tematów - straty, zmiany, żałoby, śmierci. Oparty jest na idei hospicyjnej i historiach podopiecznych Hospicjum Pomorze Dzieciom oraz na literaturze Ewy Liegman, prowadzącej hospicjum dla dzieci, hospicjum perinatalne oraz Centrum Wsparcia po Stracie eMOCja. W tym ujęciu idea hospicyjna jest obecna w każdym miejscu, niezależnie od sytuacji życiowej. Szuka odpowiedzi na pytania: Jak wyjść z kryzysów z MOCą? Jak utrzymywać relacje, być synem, partnerem, rodzicem w nowej sytuacji? Dotyka tematów z zakresu zmienności i straty, uczy o sposobach radzenia sobie w chwilach trudnych, o idei pomagania, o rodzicielstwie w trudnych, nietypowych sytuacjach, wreszcie o odzyskaniu sprawczości po kryzysie i budowaniu swojego życia świadomie, pomimo ograniczeń.

Do kogo adresowany jest program?

Adresatami programu resocjalizacji są osadzeni odbywający długoterminowe kary pozbawienia wolności w wymiarze 10, 15, 25 lat oraz dożywotniego pozbawienia wolności.

Cele programu

Na skutek pobytu w warunkach izolacji więziennej, zwłaszcza w przypadku wystąpienia kryzysu emocjonalnego, mogą pojawiać się u osadzonych zaburzenia zachowania w postaci działań agresywnych lub, a także zaburzenia psychiczne o charakterze reaktywnym jak depresje lub inne zaburzenia nastroju. Udział w „Treningu eMOCjonalnym” ma na celu łagodzenie negatywnych skutków izolacji penitencjarnej, kształtowanie umiejętności radzenia sobie z takimi uczuciami jak poczucie winy, wstyd, złość, żal czy strach. Ponadto skupia się na kształtowaniu kompetencji emocjonalno-społecznych w zakresie empatii, współodczuwania, udzielania wsparcia, a także kształtowaniu umiejętności efektywnego radzenia sobie w sytuacjach trudnych, stresujących oraz ponoszenia odpowiedzialności za własne reakcje i zachowania. Ważnym założeniem realizacji tego programu jest przekazanie idei hospicyjnej, ukazując wspólne obszary i zagadnienia, z którymi osadzeni zmagają się każdego dnia.

Tekst: mjr Natasza Kłos, st. chor. Magdalena Bogun-Talaśka

Zdjęcie: st. chor. Magdalena Bogun-Talaśka