Plenerowa Galeria Rzeźby w Drewnie przed aresztem w Hajnówce. To przedsięwzięcie powstało dzięki wspólnym staraniom Aresztu Śledczego w Hajnówce, Urzędu Miasta Hajnówka oraz Stowarzyszenia Samorządów Euroregionu Puszcza Białowieska.

Przed Aresztem Śledczym w Hajnówce powstało wyjątkowe, artystyczne miejsce, które od teraz będzie cieszyć oczy mieszkańców i gości miasta. Swoisty park rzeźby pełniący funkcję wystawy sztuki, prezentowanej pod gołym niebem i dostępnej dla widzów przez 24 godziny na dobę. Połączone siły instytucji i organizacji miejskich nadały przestrzeni przed jednostką nowy, artystyczny wymiar.

Podczas inauguracyjnego pleneru swoje niezwykłe umiejętności zaprezentowali cenieni artyści: Marek Sapiołko, Wiktor Kabac, Jerzy Iwacik, Eugeniusz Samsonowicz oraz Aleksander Grzybek. Ich dzieła, stworzone z naturalnego materiału, jakim jest drewno, stanowią dziś wyjątkową ozdobę miasta, a zarazem świadectwo bogactwa lokalnej tradycji i wyobraźni twórców.

Nowo otwarta galeria ma jednak znacznie głębsze przesłanie niż tylko prezentacja rzeźbiarskiego kunsztu. W ramach działań resocjalizacyjnych w hajnowskim areszcie duży nacisk kładzie się na arteterapię, czyli terapię poprzez sztukę. Osadzeni biorą udział w zajęciach, podczas których uczą się dbać o przestrzeń publiczną i wspólne dobro. To oni zajmują się renowacją rzeźb oraz pielęgnacją terenu wystawy, zyskując w ten sposób możliwość rozwijania umiejętności, poczucia odpowiedzialności i współpracy. Dzięki temu sztuka staje się mostem łączącym społeczność lokalną z osobami odbywającymi karę pozbawienia wolności.

Wydarzeniu towarzyszyła również oprawa artystyczna – na scenie zaprezentowali się lokalni artyści ZTL Przepiórka i solistka Maria Boreczko z Hajnowski Dom Kultury, którzy swoimi występami wprowadzili wyjątkową atmosferę i sprawili, że otwarcie galerii nabrało jeszcze bardziej uroczystego charakteru.

Plenerowa Galeria Rzeźby w Drewnie to przykład, że dzięki współpracy różnych instytucji i środowisk można tworzyć miejsca, które łączą kulturę, edukację i resocjalizację. To przestrzeń, która przypomina, że sztuka nie zna granic, a piękno i wrażliwość mogą rozwijać się nawet w najbardziej nieoczekiwanych miejscach.

 

Tekst i zdjęcia: mł. chor. Wioleta Grabiak

Generuj pdf
Znajdź nas również na
Serwis Służby Więziennej