Porozumienie o współpracy z Teatrem Tańca i Ruchu Rozbark

Dokument podpisany przez Dyrektora ppłk. Jarosława Wronę i Adriana Lipińskiego stanowi podstawę pionierskiej współpracy Aresztu Śledczego w Bytomiu z Teatrem ROZBARK, otwierając nowy etap wspólnych działań.

Nowy etap współpracy na styku kultury i resocjalizacji

Porozumienie zakłada realizację inicjatyw wspierających readaptację społeczną osób pozbawionych wolności, a także tych, którzy opuszczają jednostkę penitencjarną i przygotowują się do powrotu do życia w społeczeństwie. Wspólne działania mają przeciwdziałać stygmatyzacji, wykluczeniu społecznemu oraz wzmacniać kompetencje emocjonalne i społeczne uczestników.

Współpraca obejmuje m.in.:

• prowadzenie zajęć o charakterze resocjalizacyjnym, społecznym, kulturalno‑oświatowym i sportowym,
• organizację warsztatów tanecznych i ruchowych o funkcji terapeutycznej,
• działania informacyjne skierowane do osadzonych.

21‑dniowa rezydencja choreograficzna – serce projektu

Centralnym punktem współpracy jest 21‑dniowa rezydencja choreograficzna, której autorem i prowadzącym jest Łukasz Szleszyński – tancerz, performer, pedagog ruchu i nauczyciel jogi, absolwent Akademii Sztuk Teatralnych im. Stanisława Wyspiańskiego w Krakowie oraz kierunku „Taniec w terapii i rozwoju” na Uniwersytecie SWPS.

Rezydencja zakłada:

• dwa spotkania ruchowe tygodniowo z grupą osadzonych,
• pracę opartą na improwizacji, świadomości ciała i rytmie,
• rozwijanie ekspresji emocjonalnej, umiejętności społecznych i poczucia sprawczości,
• tworzenie bezpiecznej, nieoceniającej przestrzeni do pracy nad relacją z własnym ciałem i grupą,
• działania performatywne rozwijane w trakcie procesu.

Zajęcia są przeznaczone dla osób bez wcześniejszego doświadczenia tanecznego, a ich struktura została dostosowana do możliwości uczestników oraz zasad bezpieczeństwa obowiązujących w jednostce penitencjarnej.

Znaczenie projektu

Podpisane porozumienie stanowi przykład nowoczesnego podejścia do resocjalizacji, w którym kultura i sztuka stają się narzędziem realnej zmiany społecznej. Praca z ciałem, ruchem i ekspresją emocjonalną wspiera proces budowania samoświadomości, odpowiedzialności i umiejętności współpracy – kompetencji kluczowych w powrocie do życia poza murami więzienia.

Projekt ma również wymiar społeczny: przełamuje stereotypy, otwiera przestrzeń dialogu i pokazuje, że instytucje kultury mogą odgrywać ważną rolę w procesach reintegracyjnych.

Tekst: plut. Sylwester Drozdowski

Zdjęcia: plut. Sylwester Drozdowski