Czy sztuka może zmienić człowieka?

W Oddziale Zewnętrznym ruszyły właśnie wyjątkowe zajęcia w ramach programu „Twórcza przemiana”. Skazane kobiety poznają na nich tajniki techniki decoupage, jednak walory estetyczne to tylko wierzchołek góry lodowej. Cel tego programu sięga znacznie głębiej.

Osobowość każdego z nas kształtuje się w kontakcie ze światem. Dla osób odbywających karę, sztuka staje się pomostem do zrozumienia rzeczywistości i odbudowania pozytywnego stosunku do otoczenia.

Dlaczego resocjalizacja przez twórczość plastyczną ma tak wielką moc?

Uświadomienie i rozładowanie konfliktów

Rola sztuki w terapii opiera się na założeniach psychoanalizy. Pozwala ona uzewnętrznić wewnętrzne, często nieuświadomione konflikty. Daje skazanym możliwość spojrzenia na swoje trudne przeżycia z bezpiecznego dystansu.

Wyrażenie tego, co niewerbalne

Zajęcia pomagają ubrać w kształty i kolory emocje, które trudno wyrazić słowami. To przestrzeń na bezpieczne odreagowanie tłumionych, przykrych uczuć, frustracji i złości. W efekcie poprawia się samopoczucie psychiczne uczestników i rośnie ich samoświadomość.

 Rozwój osobisty i nowa perspektywa

Aktywność twórcza nie zawsze musi kończyć się dziełem sztuki. Najważniejsze jest doświadczenie emocjonalne i poznawcze, które towarzyszy samemu procesowi tworzenia. Skazani odkrywają swoje zdolności, budują poczucie własnej wartości i rozwijają wyobraźnię.

 Wspólny cel i powrót do społeczeństwa

Prace skazanych nie trafią do szuflady – zostaną przekazane do instytucji pożytku publicznego. Świadomość, że robią coś pożytecznego, nadaje ich działaniom głęboki cel, uczy odpowiedzialności i odbudowuje wiarę w siebie. Ponadto praca w grupie to świetny trening społeczny: łagodzi napięcia, zmniejsza konflikty i uczy akceptowanych społecznie sposobów ich rozwiązywania.

Wiedza teoretyczna i praktyczna, którą skazani zdobywają podczas zajęć, to dla nich realny kapitał na przyszłość. Umiejętności te będą mogli wykorzystać do aktywizacji zawodowej po zakończeniu odbywania kary.

Sztuka leczy, wycisza i daje nową szansę. 

tekst. ppor. Dominika Rusak / st. chor. Anna Sawicka 

zdjęcia . mł chor. Emil Nazarko