Funkcjonariusze działu penitencjarnego, psycholodzy i wychowawcy, swoją służbę odbywają w bezpośrednim kontakcie z osadzonymi. Kiedy w jednostce pojawia się nowy skazany, to właśnie oni w ciągu pierwszych kilku dni określają, jakie problemy dotyczą takiej osoby.

Właściwe rozpoznanie

Starają się rozpoznać deficyty z jakimi przychodzi nowy osadzony oraz tak dostosować pracę z nim, aby odbywanie kary pozbawienia wolności było bezpieczne i przynosiło jak najlepsze efekty readaptacyjne. Pracują z osobami, które do jednostek trafiają ze specyficznymi problemami, jak nadużywanie lub uzależnienie od substancji psychoaktywnych, zaburzenia osobowości, problemy zdrowotne, choroby psychiczne oraz obniżenie sprawności intelektualnej.

Wsparcie w procesie resocjalizacji

Ich główną rolą jest bycie blisko skazanego, wspieranie go w trudnych sytuacjach życiowych, pomaganie w rozwiązywaniu bieżących problemów w zakresie odbywanej kary pozbawienia wolności, problemów rodzinnych, wychwytywanie wszelkich sygnałów, które mogą świadczyć o trudnościach w funkcjonowaniu oraz natychmiastowe reagowanie w przypadku ich zaobserwowania.

Dobór skutecznych form oddziaływania

Funkcjonariusze działu penitencjarnego dostosowują przebieg procesu resocjalizacji osób osadzonych, tak aby przyniósł on jak najlepsze efekty. Prowadzą liczne i często trudne rozmowy indywidualne i grupowe ze skazanymi. Kierują  ich do uczestnictwa w odpowiednich programach readaptacyjnych oraz terapiach  dostosowanych do zdiagnozowanych deficytów. Motywowują osadzonych do podjęcia wysiłku prowadzącego do zmiany zachowania i postaw. Swoim przykładem oraz wiedzą starają się kształtować i przebudowywać hierarchię wartości więźniów, tak aby po zakończeniu kary pozbawienia wolności mogli oni sprawnie funkcjonować w społeczeństwie i nie powracali na drogę przestęptwa.  

Specyfika pracy wychowawcy

Praca wychowawców i psychologów jest złożona i pełna trudności. Pracują z osobami specyficznymi, najczęściej znajdującymi się w kryzysie, zbuntowanymi i nie wyrażającymi chęci współpracy.  Dzięki swojemu zaangażowaniu i determinacji funkcjonariusze znajdują w wykonywanej pracy także  satysfakcję. Zwłaszcza wtedy, kiedy wraz z podopiecznymi osiągają sukcesy, nawet te małe i niewidowiskowe. Sukces, może być tu rozumiany jako zgoda skazanego na podjęcie terapii, uczestnictwo w programie radaptacji lub też zaangażowanie się przez niego w pracę wolontariacką lub kulturalno – oświatową. Dzięki takim inicjatywom osoba izolowana ma szansę poczuć się wartościowym ogniwem społeczeństwa. Przestaje być anonimowa, a zaczyna czuć się jej pełnoprawnym członkiem.

Tekst: st. szer. Dawid Makowski
Zdjęcia st. szer. Dawid Makowski, por. Jakub Graczyk

Galeria zdjęć

Film - Służba z perspektywy wychowawcy - dostępny w załączniku poniżej

slajd_sużba z&nbspperspektywy wychowawcy.jpg

Znajdź nas również na

Serwis Służby Więziennej